pracownia emg
Stężenie glukozy we krwi pępowinowej jest o 10—15 mg/100 ml mniejsze niż we krwi matki. Po urodzeniu zawartość glukozy u noworodków gwałtownie maleje, a następnie zwiększa się, uzyskując-, jak wykazały badania własne, dość stały poziom. Najbardziej charakterystycznym wskaźnikiem adaptacji metabolicznej do życia pozamacicznego jest wzajemny stosunek między stężeniem glukozy we krwi a poziomem wolnych kwasów tłuszczowych (WKT) w osoczu. Zmniejszenie stężenia glukozy w krótkim czasie po urodzeniu powoduje zwiększenie zawartości WKT, co łączyć należy z wyczerpaniem rezerw węglowodanowych i. uwolnieniem kwasów tłuszczowych do krwiobiegu w celu pokrycia zapotrzebowania energetycznego. Zachodzą również zasadnicze zmiany w puli aminokwasów krążących. Ponieważ aminokwasy są ważnym substratem dla glukoneogenezy, można przypuszczać, że w przypadku zmniejszenia rezerw: węglowodanowych zwiększona ilość aminokwasów ulega przemianie, stanowiąc źródło tworzenia glukozy. Zwiększona mobilizacja i utlenianie kwasów tłuszczowych mogą być dodatkowym bodźcem do wzmożonych procesów glukoneogenezy. W homeostazie glukozy dużą rolę odgrywają procesy glikoregulacji wątrobowej, do których zaliczyć należy: syntezę glikogenu, glikogenolizę, glukoneogenezę, procesy fosforylacji glukozy i przemianę galaktozy. Na uwagę zasługuje fakt, że aktywność enzymów biorących udział w syntezie glikogenu (syntezy glikogenowej oraz dekstryno-1,4- i dekstryno-l,6-glukozydazy) stwierdza się już w życiu płodowym, jeszcze przed pojawieniem się glikogenu w komórkach.
usuwanie zmarszczek
dentysta bielsko biała Copyright @ 2011 blog medyczny Autor blogu oświadcza, że nie jest autorem zdjęć zamieszczonych w serwisie. Wszystkie zdjęcia pochodzą z darmowego banku zdjęć www.sxc.hu Wszystkie teksty zamieszczone w serwisie nie mogą być rozpowszechniane bez zgody autora. badanie nasienia